Muzea historyczne

Szczegóły

Kategoria: Kielce

Odsłony: 409

Ośrodek mieści się w dawnym więzieniu, które powstało w latach 1826-1828 i funkcję więzienia pełniło do lat 70-tych XX wieku. Początkowo w okresie Królestwa Kongresowego, jako więzienie polskie, obejmowało początkowo wyżej położone pawilony. Pod zaborem rosyjskim w latach 1863-66 oraz 1905-08 przebywało tu wielu więźniów politycznych. Najbardziej tragicznym okresem w dziejach wiezienia były lata 1939-1956. We wrześniu 1939 r. Nocą 9 września 1939 r. w masakrze sprowokowanej przez niemieckich strażników 19 jeńców zostało zastrzelonych i około 40 rannych. Do końca okupacji przez więzienie przeszło około 16 tys. więźniów. Jednorazowo przebywało w gmachu przy Zamkowej ok. 2 tys. ludzi, przy pojemności więzienia ok. 400 osób. Więźniowie przebywali w strasznej ciasnocie, byli głodzeni, maltretowani, zabijani na terenie więzienia, wywożeni na rozstrzelanie, wywożeni do obozów koncentracyjnych i na przymusowe roboty. Kaplicę więzienną gestapowcy zmienili na izbę tortur.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 656

Apteka Pod Orłem liczy sobie ponad sto lat. Pierwszym jej właścicielem był Józef Pankiewicz, a po nim jego syn Tadeusz. Gdy w marcu 1941 r. Niemcy utworzyli w Podgórzu getto dla krakowskich Żydów, apteka Pankiewicza była jedyną, która znalazła się w jego obrębie, a jej właściciel jedynym Polakiem mającym prawo do stałego w nim przebywania. Apteka stała się miejscem spotkań żydowskich intelektualistów, naukowców i artystów przebywających w getcie. W ekspozycji zaakcentowano historyczność miejsca, które znalazło się w samym centrum krakowskiego getta. Jest zaaranżowany fragment starej apteki, w miejscu, gdzie rzeczywiście się znajdowała. Ekspozycja obejmuje czas zagłady; zbudowana z fotografii, dokumentów, planów i eksponatów muzealnych. Dopełnieniem są krótkie filmy archiwalne na temat życia społeczności żydowskiej w międzywojennym Krakowie, w getcie i obozie koncentracyjnym w Płaszowie.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 505

Siedziba Bractwa Kurkowego tradycyjnie zwana „Celestatem” (tj. strzelnicą, od niem. Zielstätte), zbudowana została w 1837 r. Na przełomie 1874 i 1875 r. dokonano rozbudowy „Celestatu”, dzięki czemu powstała imponująca Sala Strzelecka, przez wiele lat największa sala balowa w Krakowie. Wystawa Z dziejów Krakowskiego Bractwa Kurkowego prezentowana jest w czterech pomieszczeniach. W Zbrojowni eksponowana jest dawna broń, która używana była w minionych wiekach przez obrońców miasta. W Skarbczyku zgromadzono fragmenty dawnej brackiej zastawy, puchary, medale nagrodowe, dawne skrzynie na kura i dokumenty. Wystrój Sali Strzeleckiej w dużym stopniu odtwarzają XIX-wieczny wygląd tego pomieszczenia, z dominującym fryzem z portretów krakowskich królów kurkowych i srebrnym kurem pośrodku ekspozycji. Sala Bracka w kolejności pierwsza, a według chronologii – ostatnia, dokumentuje najnowsze dzieje strzeleckiej konfraterni, tj. od zakończenia II wojny światowej do dziś.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 412

Pierwotnie dom był związany z klasztorem św. Ducha, w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów. Z tego okresu pochodzi piętrowa, renesansowa oficyna, połączona przewiązką z gmachem głównym. Przebudowę tę upamiętnia zachowana w hallu tablica z 1594 r. Wiek XVIII przyniósł upadek szpitala. Od roku 1790 właścicielem opuszczonego budynku stała się parafia kościoła Mariackiego; po drobnych adaptacjach budynek przeznaczono na przytułek dla ubogich. W latach 30. XIX w. przeprowadzono generalny remont budowli, nadając jej klasycystyczną formę i zmieniając jej układ wewnętrzny – przytułek ulokowano w oficynie, a gmach główny przeznaczono na mieszkania prywatne. W roku 1903 posesję została zakupiona przez Radę Miasta. W latach 1917–1937 w salach I piętra swoją siedzibę miał Związek Artystów Plastyków. Wiosną 1933 r. otwarto tu eksperymentalny teatr Tadeusza Kantora „Cricot”. W 1969 r. otwarto Oddział Teatralny Muzeum Historycznego, nadając mu imię Stanisława Wyspiańskiego.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 410

Muzeum mieści się w budynku administracyjnym dawnej Fabryki Naczyń Emaliowanych Oskara Schindlera. Wojenna historia fabryki i jej właściciela Oskara Schindlera oraz losy uratowanych przez niego żydowskich więźniów obozu Płaszów są znane, przede wszystkim za sprawą filmu Stevena Spielberga Lista Schindlera. Ekspozycja została podzielona na kilkanaście segmentów poświęconych poszczególnym zagadnieniom tematycznym: wojna 1939 r., rola Krakowa jako ośrodka władzy Generalnego Gubernatorstwa, życie codzienne i rodzinne, los Żydów krakowskich, opór i tajne państwo czy wreszcie dzieje fabryki, ludzi w niej pracujących i jej właściciela Oskara Schindlera. Interesujące eksponaty muzealne zostały uzupełnione bogatą dokumentacją fotograficzną i archiwalną, pochodzącą ze zbiorów polskich i zagranicznych. Ważnym elementem wystawy są relacje filmowe i nagrania radiowe, w których mieszkańcy Krakowa opowiadają o swoich przeżyciach z lat 1939–1945.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 485

Kamienica nazwę zawdzięcza kupieckiej rodzinie Hipolitów, którzy byli jej właścicielami w XVII w. W drugiej połowie tegoż stulecia przeszła na własność Zaleskich, także kupców, a później jeszcze wielokrotnie zmieniała właścicieli i lokatorów. Kamienica ma starą, XIV–wieczną metrykę. Była wielokrotnie przebudowywana, czego ślady zachowały się do dzisiaj. Z XIV w. pochodzą piwnice i kamienne portale, z późniejszych czasów – renesansowa kolumna międzyokienna i polichromia, barokowe stiuki Baltazara Fontany i fryz podstropowy, a także drewniane ganki podwórka. Rokoko zostawiło ślad w postaci polichromii, podobnie wiek XIX. Dzisiaj wszystko to, po wieloletniej, gruntownej konserwacji, można podziwiać na wystawie wnętrz. W kamienicy urządzono stałą ekspozycję pt. "Mieszczański dom". Pokazuje ona jak niegdyś mieszkali krakowianie, jak urządzali swoje mieszkania, w jakich warunkach żyli. Można zobaczyć wnętrza od XVII do XIX w.