Kamienica nazwę zawdzięcza kupieckiej rodzinie Hipolitów, którzy byli jej właścicielami w XVII w. W drugiej połowie tegoż stulecia przeszła na własność Zaleskich, także kupców, a później jeszcze wielokrotnie zmieniała właścicieli i lokatorów. Kamienica ma starą, XIV–wieczną metrykę. Była wielokrotnie przebudowywana, czego ślady zachowały się do dzisiaj. Z XIV w. pochodzą piwnice i kamienne portale, z późniejszych czasów – renesansowa kolumna międzyokienna i polichromia, barokowe stiuki Baltazara Fontany i fryz podstropowy, a także drewniane ganki podwórka. Rokoko zostawiło ślad w postaci polichromii, podobnie wiek XIX. Dzisiaj wszystko to, po wieloletniej, gruntownej konserwacji, można podziwiać na wystawie wnętrz. W kamienicy urządzono stałą ekspozycję pt. "Mieszczański dom". Pokazuje ona jak niegdyś mieszkali krakowianie, jak urządzali swoje mieszkania, w jakich warunkach żyli. Można zobaczyć wnętrza od XVII do XIX w.
Budynek, należący niegdyś do rodziny Hipolitów, był wielokrotnie przebudowywany i po gruntownej restauracji został przekazany do użytku muzeum w 2003 roku. Typowe XIX-wieczne mieszkanie odtworzone zostało we wnętrzach II piętra. W zamierzeniu jest poszerzenie ekspozycji o wnętrza z XX w.
