Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Informacje o muzeach historycznych w Polsce. opinie, komentarze.

Muzeum Uniwersyteckie Historii KUL

Muzeum zostało otwarte w 2008 roku. Mieści się w Gmachu Głównym (sala 28 i 29), w dawnych pomieszczenia stołówki akademickiej. Muzeum eksponuje zbiory związane z historią KUL. Są to m. in. fotografie, dokumenty, medale, tkaniny, meble. Ekspozycja została podzielona na różne obszary tematyczne: początki Uniwersytetu- założyciele, historia herbu KUL, rektorzy i wielcy kanclerze, przyjaciele KUL- fundatorzy i członkowie TP KUL, studenci, historia Uniwersytetu, dokumenty archiwalne, nagrania archiwalne, Ojciec Święty Jan Paweł II, medale okolicznościowe, osiągnięcia sportowe, życie kulturalne. Ekspozycja zbiorów Muzeum łączy różne metody prezentacji muzealiów i historii: tradycyjna (przedmioty umieszczone w przeszklonych gablotach lub ramkach); multimedialna (wystawy wirtualne w kioskach komputerowych, nagrania dźwiękowe, krótkometrażowe projekcje filmowe.

Piwnica pod Fortuną, Lublin

Kamienica, w której znajduje się wystawa, jest zlokalizowana w północnej pierzei Rynku. Między XV a początkiem XVII wieku należała ona do bogatej i wpływowej mieszczańskiej rodziny Lubomelskich. Z ich czasów zachowały się w kamienicy liczne przykłady polichromii na ścianach i drewnianych stropach. Po Lubomelskich kamienicę dziedziczyły rodziny aptekarskie: Zaborowiczów, Schererów i Szuartów. Pod koniec XVIII wieku burmistrz Makarewicz gościł w niej przybyłego na sesję trybunału króla Stanisława Augusta. W podziemiach kamienicy powstała multimedialna wystawa, która nowoczesnymi środkami przenosi w przeszłość – w czasy rozkwitu miasta. W dziewięciu salach znajdują się eksponaty, wizualizacje i dotykowe prezentacje. Pozwalają odkryć najważniejsze wydarzenia i bohaterów lubelskiego „złotego wieku”, życie i zwyczaje mieszczan, wieloreligijność przez stulecia wpisaną w charakter miasta oraz przemysł, który odmienił oblicze XIX-wiecznego Lublina.

Muzeum Tradycji Niepodległościowych

Muzeum przechowuje ponad 45 000 różnego rodzaju eksponatów związanych z dziejami Łodzi, regionu łódzkiego, Polski, z losami obywateli polskich różnych narodowości. Szczególnie bogato udokumentowane są walki żołnierzy polskich na wszystkich frontach II wojny światowej, martyrologia społeczeństwa polskiego od czasów carskich do 1956 roku. Zbiory militariów z okresu II wojny światowej, w tym broni, części umundurowania, pamiątki patriotyczne czasów zaborów, eksponaty związane z postaciami Tadeusza Kościuszki, Józefa Piłsudskiego, zbiory sztandarów i plakatów, pozostałości po obozach jenieckich, koncentracyjnych, łagrach. Wśród najnowszych nabytków na szczególną uwagę zasługują pamiątki pokazujące tułacze losy Polaków w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu.

Muzeum Tradycji Szlacheckiej w Waplewie Wielkim

Majątek Waplewo Wielkie stanowiący pierwotnie dobra rycerskie, od początku XVII w. pozostawał we władaniu polskich rodów szlacheckich, bardzo silnie związanych z Pomorzem Nadwiślańskim: Niemojewskich, Zawadzkich, Chełstowskich, Bagniewskich i Sierakowskich. Dwór Waplewski, tak pod względem formy architektonicznej jak i panującego w nim klimatu umysłowego stanowił niejako archetyp „dworu polskiego” – co niejednokrotnie podkreślała prasa krajowa oraz bawiący tu goście, wśród których znajdowało się wielu wybitnych przedstawicieli kultury polskiej. Jednocześnie właściciele Waplewa pozostawali w ścisłym związku z Gdańskiem – ośrodkiem kultury i nauki, miastem mającym niemały wpływ na charakter wielu siedzib szlacheckich, nie tylko w Prusach Królewskich, ale także na obszarze całej Rzeczpospolitej. W Muzeum organizowane są sesje naukowe, koncerty, warsztaty, plenery artystyczne.

Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku

Już z odległości kilku kilometrów, jadąc szosą Stębark – Grunwald widoczny jest pomnik i metalowe maszty usytuowane na najwyższym wzniesieniu terenu. Całe pobojowisko liczy kilka kilometrów kwadratowych. Częścią zespołu pomnikowego jest również amfiteatr. Jego arenę zajmuje owalna, prawie dwudziestometrowa, kamienna makieta, która obrazuje rozstawienie wojsk przed bitwą. Oznakowano przypuszczalne miejsca obozów wojskowych oraz miejscowości: Grunwald, Łodwigowo i Stębark. Muzeum rozpoczęło swoją działalność z dniem odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego w lipcu 1960 r. w 550. rocznicę bitwy pod Grunwaldem. Muzeum dysponuje powierzchnią wystawienniczą 275 m². Eksponowana jest w nim wystawa stała „Wielka Wojna z Zakonem Krzyżackim 1409-1411 r.”, której podstawową częścią są mapy, plany, rysunki, fotografie oraz duża ilość oryginalnych egzemplarzy a także kopii broni i uzbrojenia średniowiecznego. W części archeologicznej prezentowane są zabytki odkryte na Polach Grunwaldu: groty bełtów kusz, groty strzał łuków, fragmenty mieczy, ostrogi i unikalne w polskich zbiorach muzealnych fragmenty rękawicy pancernej. 

Muzeum Żydowskie w Oświęcimiu

Muzeum zostało otwarte we wrześniu 2000 roku, jest częścią Centrum Żydowskiego w Oświęcimiu. Centrum obejmuje muzeum żydowskie, synagogę Chewra Lomdei Misznajot oraz centrum edukacyjne, łącząc miejsce modlitwy i refleksji z zadaniem upamiętniania żydowskiej przeszłości miasta. Muzeum prezentuje historię miejscowej społeczności żydowskiej, która współtworzyła miasto Oświęcim od XVI wieku aż do Holokaustu. Ekspozycja składa się z fotografii, dokumentów, zabytkowych eksponatów. Uzupełnieniem wystawy jest film prezentujący wspomnienia byłych żydowskich mieszkańców miasta. Częścią ekspozycji są także wyjątkowe judaika, pochodzące ze zniszczonej w 1939 roku przez hitlerowców Wielkiej Synagogi. Przedmioty zostały odnalezione przez archeologów podczas prowadzonych w 2004 roku wykopalisk. Są obecnie poruszającym symbolem zniszczonej kultury.