Muzea archeologiczne

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 760

Muzeum powstało w drugiej połowie XIX wieku. Działalność muzeum opiera się głównie na gromadzeniu kostnego materiału ludzkiego pochodzącego z różnych rejonów świata (Afryka, Azja, Europa, Ameryka Południowa) oraz zwierzęcego (małpy) – z okazów padłych w ogrodach zoologicznych. W zbiorach muzeum znajdują się szkielety różnych przedstawicieli Naczelnych: Pongo pygmaeus, Pan troglodytes, Gorilla gorilla, Mandrillus sphinx, Cercopithecinae. Muzeum dysponuje ponadto czaszkami małp Maccaca mulatta, Cercopithecus sp. i Papio sp. Eksponowane są również wypchane okazy małp. Na uwagę zasługuje duży zestaw materiału kraniologicznego i postkranialnego, od neolitu począwszy, a na XVIII wieku skończywszy, pochodzący głównie z terenów Europy. Z obszaru Azji w Muzeum znajdują się najliczniejsze w Polsce serie czaszek Ainów i Mongołów.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 432

Muzeum Archeologiczne w Krakowie jest najstarszą archeologiczną placówką w Polsce. Najcenniejszymi obiektami muzealnymi są: wyroby z kości i ciosów mamuta odkryte w Jaskini Mamutowej (datowane na 20 tys. lat p.n.e.); kolekcja glinianych figurek kultowych i malowanych naczyń z Bilcza Złotego na Ukrainie z okresu neolitu, wyposażenie grobu "księżniczki scytyjskiej" (ozdoby ze złota i srebra) z kurhanu w Ryżanówce na Ukrainie (ok. III w. p.n.e.), zespół zabytków z grobu wojownika huńskiego (żelazny miecz, okucia łuku refleksyjnego oraz ozdoby ze srebra i złota); kamienny posąg Światowida (IX w.) znaleziony w roku 1848 w rzece Zbrucz na Ukrainie; skarb monet (m.in. Mieszka I i Bolesława Chrobrego); kolekcja zabytków staroperuwiańskich kultur Mochica i Chimu, zebrana w Peru przez Wł. Klugera; sarkofagi egipskie z mumiami (IV w. p.n.e.) z badań Tadeusza Smoleńskiego w Egipcie; kolekcja zabytków archeologicznych i numizmatycznych z tzw. Muzeum Polowego Wojska Polskiego; unikalny skarb 4212 żelaznych grzywien siekieropodobnych (IX w.), odkryty w 1979 roku przy ul. Kanoniczej w Krakowie.

Szczegóły

Kategoria: Krosno

Odsłony: 589

W Trzcinicy odkryto najstarsze w Polsce, silnie ufortyfikowane osady z początków epoki brązu ludności grupy pleszowskiej kultury mierzanowickiej, pierwszą po północnej stronie Karpat obronną osadę zakarpackiej ludności kultury Otomani-Füzesabony. Znajduje się tu monumentalne grodzisko wczesnośredniowieczne, najstarszy gród słowiański i najlepiej do dziś zachowany obiekt obronny z tego okresu w Małopolsce. Znaleziono tu ok. 150 tysięcy różnego rodzaju zabytków, w większości dotąd nieznanych w Polsce, często unikalnych w skali europejskiej. Gród składa się z placu centralnego, otoczonego wałem, zwanego majdanem, oraz trzech dalszych pierścieni wałów, zbudowanych w odstępach 60, 70 m, tworzących tzw. podgrodzia, które broniły majdanu od strony najłatwiejszego dostępu. Drugim wałem zewnętrznym zabezpieczono także część majdanu grodziska i podgrodzia. Wyjątkowe znaczenie ma odkryty tu skarb srebrny składający się z prawie 600 zabytków (w tym 2 złote, monety, ozdoby, siekańce i placki srebrne, okucie pochwy miecza, o bardzo wysokim poziomie artystycznym, wykonane prawdopodobnie w okolicach dzisiejszego Tallina).

Szczegóły

Kategoria: Kwidzyn

Odsłony: 635

Muzeum mieści się na zamku w Gniewie, najpotężniejszej twierdzy Zakonu Krzyżackiego na lewym brzegu Wisły. Krzyżacki zamek na planie czworoboku, zbudowany na przełomie XIII i XIV wieku był domem komturów krzyżackich, a w czasach polskich siedzibą starostów, kiedy to urząd należał do rodu Radziwiłłów, Zamojskich i Lubomirskich. W ciągu wieków zamek wielokrotnie był przebudowywany, szczególnie widoczne było to w XIX wieku, kiedy to przekształcono go w spichlerz, zmieniając znacznie pierwotny układ wnętrz i "gubiąc" gotyckie elementy architektury. Na Zamku prezentowana jest stałe wystawy „Bitwa pod Grunwaldem” oraz „Z dziejów kowalstwa artystycznego". Ponadto w sezonie organizowane są liczne turnieje rycerskie oraz VIVAT VASA! Wojna polsko-szwedzka - impreza historyczna odtwarzająca wojskowość XVII-wieczną.

Szczegóły

Kategoria: Łódź

Odsłony: 704

Największe Muzeum w Łodzi, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne na koniec 2006 roku posiadało ponad 220 600 pozycji katalogowych.W zbiorach znajdują się zabytki z 175 stanowisk archeologicznych, głównie pozostałości obozowisk z końca epoki lodowcowej i czasów bezpośrednio po niej następujących. Muzeum gromadzi zabytki kultury materialnej z epoki brązu (ok. 2300 - 750 p.n.e.) oraz wczesnej epoki żelaza (ok. 750-300/250 p.n.e.), pochodzące z ponad 400 stanowisk archeologicznych z Polski środkowej, jak i z innych rejonów kraju oraz Europy. Zgromadzone artefakty obrazują przemiany kulturowe zachodzące na naszych ziemiach w okresie upowszechniania się wyrobów metalowych, najpierw miedzianych, następnie z brązu i żelaza. Podstawowy zasób najstarszych źródeł ruchomych z terenów Polski Środkowej z epoki brązu jest datowany na lata 1600-1200 p.ne., wiąże się z kulturą trzciniecką i pochodzi z badanych cmentarzysk kurhanowych w Łubnej, Strugach, jak i osad, m.in. w Lutomiersku.

Szczegóły

Kategoria: Poznań

Odsłony: 550

Jedno z najstarszych (rok założenia: 1857) i największych muzeów archeologicznych w Polsce. Wystawy stałe, poświęcone są pradziejom Wielkopolski, początkom państwa polskiego, starożytnemu Egiptowi i archeologii Sudanu. Ogólna ilość muzealiów (na koniec 2004 r.): 46 735, inwentarze grobów i osad, skarby, znaleziska gromadne i luźne oraz pojedyncze przedmioty ze wszystkich epok pradziejowych począwszy od paleolitu do wczesnego średniowiecza; zespoły wykopaliskowe z czasów średniowiecznych i nowożytnych z Wielkopolski oraz zabytki archeologiczne z Egiptu i Sudanu. Najcenniejszym elementem ekspozycji archeologicznej Sudanu jest kolekcja 50 unikalnych obiektów z różnych stanowisk archeologicznych, przekazanych do Poznania jako długoterminowy depozyt przez Dyrekcję Muzeum Narodowego w Chartumie. Są to obiekty najwyższej klasy wystawienniczej i historycznej, które bez wątpliwości zasługują na miano arcydzieł starożytnej sztuki czy rzemiosła. Siedziba Muzeum - Pałac Górków został zbudowany w latach czterdziestych XVI wieku w drodze przebudowy kilku gotyckich kamienic. Do dziś zachował się wczesnorenesansowy portal z 1548 r. i wewnętrzny dziedziniec z kolumnowym krużgankiem oraz dwie sale na parterze. Architekt: nieznany.