Muzeum Archeologiczne w Krakowie jest najstarszą archeologiczną placówką w Polsce. Najcenniejszymi obiektami muzealnymi są: wyroby z kości i ciosów mamuta odkryte w Jaskini Mamutowej (datowane na 20 tys. lat p.n.e.); kolekcja glinianych figurek kultowych i malowanych naczyń z Bilcza Złotego na Ukrainie z okresu neolitu, wyposażenie grobu "księżniczki scytyjskiej" (ozdoby ze złota i srebra) z kurhanu w Ryżanówce na Ukrainie (ok. III w. p.n.e.), zespół zabytków z grobu wojownika huńskiego (żelazny miecz, okucia łuku refleksyjnego oraz ozdoby ze srebra i złota); kamienny posąg Światowida (IX w.) znaleziony w roku 1848 w rzece Zbrucz na Ukrainie; skarb monet (m.in. Mieszka I i Bolesława Chrobrego); kolekcja zabytków staroperuwiańskich kultur Mochica i Chimu, zebrana w Peru przez Wł. Klugera; sarkofagi egipskie z mumiami (IV w. p.n.e.) z badań Tadeusza Smoleńskiego w Egipcie; kolekcja zabytków archeologicznych i numizmatycznych z tzw. Muzeum Polowego Wojska Polskiego; unikalny skarb 4212 żelaznych grzywien siekieropodobnych (IX w.), odkryty w 1979 roku przy ul. Kanoniczej w Krakowie.
Najcenniejszą i najbardziej efektowną część zbioru stanowią cztery sarkofagi pochodzące z wykopalisk w el-Gamhud, miejscowości położonej dwadzieścia km na południe od Medinet el-Fayum, po zachodniej stronie Nilu, prowadzonych w latach 1907-1908 przez Tadeusza Smoleńskiego. Jedna z trumien, w typie "brzuchatych" (belly coffins), odznaczająca się płaskim dnem i okazałym wypukłym wiekiem, należy do kapłanki Izydy imieniem Aset-iri-khet-es.
