Muzea archeologiczne

Szczegóły

Kategoria: Gorzów Wielkopolski

Odsłony: 561

Muzeum zostało otwarte w 1978 r. Składa się ono z dwóch części. Ekspozycja zabytków archeologicznych znajduje się w budynku przy starej przeprawie przez Wartę. Obecnie w miejscu tym znajduje się przeprawa promowa. Natomiast po drugiej stronie Warty znajduje się grodzisko-rezerwat archeologiczny. Na stałej wystawie zgromadzono naczynia gliniane, relikty produkcji tkackiej czy też metalurgicznej. Na uwagę zasługują zabytki produkcji rogowniczej, wśród których wyróżniają się bogato zdobione grzebienie rogowe. Odkryto również militaria, wśród których znajdują się groty strzał, groty bełtów, fragmenty miecza, ostrogi. W trakcie badań znaleziono kości zwierząt domowych i dzikich, które prezentowane są na wystawie. Wśród nich wyróżniają się szczątki niedźwiedzia.

Szczegóły

Kategoria: Kalisz

Odsłony: 584

Kalisz, dzięki pochodzącej z II w. n.e. wzmiance Klaudiusza Ptolemeusza o starożytnej Kalisii, znany jest powszechnie jako "najstarsze z polskich miast". Po raz pierwszy w źródłach pisanych wspomniany on został przez Galla Anonima przy omawianiu zwycięstwa Bolesława Krzywoustego nad bratem Zbigniewem w trakcie walk toczonych pod koniec 1106 r., a jego przeszłość rozpoznano w miarę dokładnie w wyniku badań wykopaliskowych. Obecnie teren grodu wczesnośredniowiecznego w Kaliszu - Zawodziu stanowi Rezerwat Archeologiczny Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej. Na jego terenie w 2007 r. przeprowadzono zakrojone na szeroką skalę prace rekonstrukcyjne związane z zagospodarowywaniem przestrzennym jego wnętrza. W ich trakcie odtworzono bramę wejściową z mostem, palisadą i ostrokołem.

Szczegóły

Kategoria: Kazimierz Dolny

Odsłony: 572

Częściowo zrekonstruowane wczesnośredniowieczne grodzisko w Żmijowiskach zostało otwarte w 2009 roku. Zbiory archeologiczne liczą obecnie ponad 300 muzealiów. Do najciekawszych należą zabytki związane z okresem wczesnego średniowiecza: zespół czterech naczyń ceramicznych z VIII w. z grodziska w Chodliku (badania 2000 r.) oraz wyposażenie grobowe dwóch pochówków z XI w.: rycerza i kobiety z Bochotnicy (badania 1993 r.). Na uwagę zasługują również zespoły: ceramiki naczyniowej z XIV-XV w. z kazimierskiego Rynku oraz ceramiki tzw. półmajolikowej i renesansowych kafli piecowych z XVII z terenu miasta i zamku. Kolekcję uzupełniają zabytki pradziejowe - głównie neolityczne - z okolic Kazimierza. Oprócz zbiorów własnych Muzeum przechowuje materiał zabytkowy z badań archeologicznych prowadzonych na terenie Kazimierza Dolnego (od 1971 r. - ok. 40.000 zabytków) i Janowca (od 1976 r. - ok. 35.000 zabytków).

Szczegóły

Kategoria: Konin

Odsłony: 566

Ukryta w lesie na półwyspie jeziora Kownackiego otoczona bagnami i dodatkowo fosą wznosi się do dziś trudno dostępna "fortalicja", zwana w nomenklaturze archeologicznej "gródkiem stożkowatym". Miejscowa tradycja wiąże obiekt dopiero z czasami wojen napoleońskich - stąd nazwa "Kopiec Napoleoński", jest on jednak znacznie starszy. Obiekty tego typu są obecnie dość zgodnie interpretowane przez badaczy jako pozostałości obronnych siedzib bogatych, urzędniczych rodów, tworzących elitę materialną i społeczno - administracyjną okolicy. Pojawiły się one w drugiej połowie XIII wieku, gdy zaczął zanikać monopol władców na budowę obiektów obronnych. Pierwsze znane ze źródeł zezwolenie na budowę prywatnego zamku wydał Bolesław Wstydliwy w 1252 roku i od tego czasu obronne dwory na kopcach stają się stałym elementem krajobrazu Polski przez kilka stuleci.

Szczegóły

Kategoria: Koszalin

Odsłony: 930

Systematyczne pozyskiwanie i gromadzenie zbiorów archeologicznych w ciągu dotychczasowych 50 lat powojennych pozwoliło zebrać ok. 30 tysięcy zespołów zabytków. W zbiorach pracowni epoki brązu i wczesnej epoki żelaza znajduje się kolekcja 14 unikalnych skarbów brązowych datowanych od młodszego okresu epoki brązu do okresu halsztackiego D, w tym pięć odkrytych po wojnie. Są to głównie ozdoby, ale także narzędzia i broń, w tym 7 różnego typu mieczy brązowych. Szczególnie bogaty i liczny zestaw zabytków pochodzi z okresów późnolateńskiego (przedrzymskiego), rzymskiego, późnorzymskiego i wędrówek ludów. Są to materiały m.in. z Niemicy, Warszkowa, Dzierżęcina, Białęcina, badane przed wojną i przejęte z dawnego Muzeum w Darłowie. Bogate są zbiory z cmentarzysk w Gostkowie i Konikowie. Na szczególną uwagę zasługuje cmentarzysko z kręgami kamiennymi w Grzybnicy (I-II wiek ne.).

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 494

Nowohucki Oddział Muzeum Archeologicznego w Krakowie mieści się z zespole dworsko-parkowym w Branicach. Pierwsza wzmianka o miejscowości pojawiła się w źródłach pisanych w roku 1250, kiedy Bolesław Wstydliwy przyznał wojewodzie krakowskiemu Klemensowi, synowi Sulisława, prawo do łowienia bobrów na tych terenach. Natomiast relikty archeologiczne poświadczają istnienie tutaj osadnictwa już w epoce neolitu (ok. VI tys. przed Chr.). W Branicach zachował się, otoczony parkiem, późnorenesansowy dwór obronno-mieszkalny (lamus z ok. 1600 r.). Budynek na planie prostokąta składa się z trzech kondygnacji: piwnicy, parteru i piętra. Jego dach budowli osłonią ozdobna attyka z arkadami i krenelażem. Elewację pokrywa dekoracja sgraffiti. Wewnątrz zachowały się: bogato zdobiony kominek oraz portal drzwiowy pochodzące z warsztatu Santi Gucciego. Obok lamusa, na przełomie XVIII i XIX wieku, wzniesiono parterowy, klasycystyczny dwór rodziny Badenich. W pobliżu zachowały się resztki założenia krajobrazowego z parkiem i częścią gospodarczą (spichlerz z 1706 roku, tzw. czworaki i kilka wolnostojących piwnic).