Skanseny

Szczegóły

Kategoria: Słupsk

Odsłony: 409

Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach powstało z myślą ratowania kultury materialnej dawnej ludności kaszubskiej. Położenie Muzeum w środku funkcjonującej małej, wiejskiej społeczności, w centrum Parku Narodowego dodaje mu autentyczności i podkreśla symbiozę z otaczającą go przyrodą. Stare chałupy i zagrody tętnią życiem w trakcie licznych imprez folklorystycznych odtwarzających dawną kulturę, czas minionej epoki. Tysiące turystów i mieszkańców regionu przybywa do Muzeum na Czarne Wesele - tradycji wspólnego kopania torfu. Kopanie torfu rozpoczyna się corocznie w pierwszych dniach maja. Sprawność kopaczy i wygląd równiutkich kostek zawsze wzbudzają powszechny aplauz. Wielu spośród muzealnych gości nie zważając na możliwość pobrudzenia się, próbuje swych sił w kopaniu; wszyscy niemal chcą dotknąć a nawet powąchać kostkę torfu.

Szczegóły

Kategoria: Starachowice

Odsłony: 407

Zagroda Czernikiewiczów w Bodzentynie będąca własnością Muzeum Wsi Kieleckiej działa jako punkt etnograficzny, jest zachowanym in situ obiektem stanowiącym wspaniały przykład specyficznej architektury małych miasteczek rolniczych, tak licznie występujących w przeszłości na terenie całej Kielecczyzny i obecnych na jej obszarze także w czasach dzisiejszych. W skład zagrody wchodzą: budynek mieszkalny, budynki gospodarcze oraz wozownia, które wraz z zamykającym podwórze od ul. Św. Ducha drewnianym ogrodzeniem tworzą zwarty zespół w kształcie czworoboku. Pod względem zastosowania materiału budowlanego i rodzaju konstrukcji zagroda ściśle nawiązywała do tradycji ludowej ciesiołki z regionu świętokrzyskiego. Ściany wszystkich budynków wzniesiono z drewna jodłowego, dachy mają pokrycie gontowe.

Szczegóły

Kategoria: Świnoujście

Odsłony: 570

Skansen znajduje się na wyspie Ostrów (wjazd do skansenu od strony miejscowości Recław). Skansen stanowią rekonstrukcje zabudowań mieszkalnych i rzemieślniczych z okresu wczesnego średniowiecza – od IX do XI wieku. Można w nim zobaczyć jak mogło wyglądać życie codzienne dawnych ludzi, jak mieszkali i pracowali. Chaty o konstrukcji zrębowej o wymiarach: 3,5 na 6,5 m. Ściany zbudowane są z poziomo i warstwowo ułożonych bali drewnianych, czyli płazów, połączonych w narożnikach za pomocą zacięć, w najprostszej formie „na obłap”. Ten sposób łączenia elementów w chatach zrębowych stwierdzono w trakcie prac wykopaliskowych w grodzie biskupińskim oraz wielu miastach – w warstwach wczesnośredniowiecznych np. Gdańsk, Opole, Wrocław, a także Wolin. W skansenie znajdują się: chata mincerza, bursztynnika, skórnika, garncarza, szklarza, rogownika, jubilera, rybaka, skryby, warsztat introligatorski oraz kantor i magazyn kupiecki. We wnętrzach chat o różnej konstrukcji można obejrzeć repliki mebli, narzędzi i przedmiotów codziennego użytku sprzed 1000 lat.

Szczegóły

Kategoria: Tarnów

Odsłony: 496

Budynki zagrody na planie litery U. Równolegle do drogi usytuowana jest drewniana obora połączona jednym dachem z chlewikiem i drewutnią. Bielone ściany tego budynku pokryte są roślinnym ornamentem o dużych płaszczyznach zdobniczych. Prostopadle do drogi stoją drewniana stodoła i budynek mieszkalny pomalowany na żółto i ozdobiony rytmicznym ornamentem z drobnych niebieskich kwiatków. Wnętrze domu również zdobione ornamentami wykonanymi przez F. Curyłową, a ponadto wycinankami i malowankami na papierze. Mieszkanie wyposażone w oryginalne meble oraz narzędzia rolnicze, sprzęty, naczynia, elementy stroju ludowego, oleodruki i pamiątki po zmarłej artystce. Zagroda została zachowana w identycznej postaci, w jakiej istniała za życia malarki. Ciekawostką Zalipia jest kościół o niecodziennym wystroju, w którym malunki i oryginalne, haftowane ornaty są autorstwa Zalipianek.

Szczegóły

Kategoria: Tomaszów Mazowiecki

Odsłony: 582

Skansen został otwarty 6 października 2007 roku. W jego skład wchodzi prawie stuletnia bielona chata, kryta strzechą, piwnica - ziemianka, murowana z głazów polnych, stodółka i wiata. W chacie odtworzone zostały wnętrza: izba biała, izba czarna, kuchnia i sień. W pomieszczeniach zgromadzono wyposażenie charakterystyczne dla regionu opoczyńskiego: kredensy, łóżka, krosno tkackie, masielnice, dzieże, meble i tkaniny. Przez cały rok w domu można spotkać „gospodarzy” - Rozalię i jej męża Eduarda oraz dzieci, Marysię i Kasię. Postacie ubrane są w stroje regionalne i chociaż wykonane są z papieru, mają prawdziwe dusze i prowadzą światowe życie: uczestniczą jako niemi świadkowie we wszystkich wydarzeniach i imprezach, są zapraszania na dożynki wojewódzkie i gminne. W kuchni można zobaczyć autentyczny piec chlebowy połączony z wędzarnią i zapieckiem.