Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Informacje o skansenach w Polsce, opinie, komentarze.

Grodzisko Żmijowiska

Częściowo zrekonstruowane wczesnośredniowieczne grodzisko w Żmijowiskach zostało otwarte w 2009 roku. Zbiory archeologiczne liczą obecnie ponad 300 muzealiów. Do najciekawszych należą zabytki związane z okresem wczesnego średniowiecza: zespół czterech naczyń ceramicznych z VIII w. z grodziska w Chodliku (badania 2000 r.) oraz wyposażenie grobowe dwóch pochówków z XI w.: rycerza i kobiety z Bochotnicy (badania 1993 r.). Na uwagę zasługują również zespoły: ceramiki naczyniowej z XIV-XV w. z kazimierskiego Rynku oraz ceramiki tzw. półmajolikowej i renesansowych kafli piecowych z XVII z terenu miasta i zamku. Kolekcję uzupełniają zabytki pradziejowe - głównie neolityczne - z okolic Kazimierza. Oprócz zbiorów własnych Muzeum przechowuje materiał zabytkowy z badań archeologicznych prowadzonych na terenie Kazimierza Dolnego (od 1971 r. - ok. 40.000 zabytków) i Janowca (od 1976 r. - ok. 35.000 zabytków).

Skansen przy zamku w Janowcu

W parku krajobrazowym obok zamku powstał skansen budownictwa drewnianego z kilkoma budynkami przeniesionymi z terenów Lubelszczyzny. Dom mieszkalny z lat 20. XX wieku i kilka budynków gospodarczych, jak stodoła czy lamus z wozownią, gdzie można obejrzeć kolekcję starych bryczek. Dworski spichlerz z Podlodowa mieści wystawę etnograficzną. Prawdziwą ozdobą skansenu jest piękny barokowy dwór z Moniak uratowany przed całkowitą zagładą. Przewieziony w elementach został tu na nowo złożony i teraz możemy w nim podziwiać wnętrza typowego domu szlacheckiego. W barokowym dworze z XVIII wieku mieści się ekspozycja wnętrz domu szlacheckiego. Układ ekspozycji oddaje przeznaczenie pokoi - jest Sień, Jadalnia, Salon, Pokój Pani Domu, Pokój Pana Domu. W XIX wiecznym spichlerzu ekspozycja etnograficzna zaś w stodole organizowane są koncerty i spektakle teatralne. Naturalność i bezpretensjonalność ekspozycji sprawia, że istotnie można się tu poczuć jak gość zaproszony do dworu i chodzący po jego pokojach, czekając na gospodarzy, którzy za chwilę się zjawią.

Park Etnograficzny w Tokarniblęgorku

Głównym obiektem Muzeum Wsi Kieleckiej jest skansen (Park Etnograficzny) w Tokarni koło Chęcin, położony przy drodze krajowej nr 7 z Kielc do Krakowa. Skansen zajmuje obszar 65 ha, obecnie (2006) na jego terenie znajduje się 30 obiektów, m.in.: dwór z Suchedniowa, kościół z Rogowa (w którym odprawiane są msze), organistówka z Bielin, dzwonnica z Kazimierzy Wielkiej, wiatrak z Grzmucina, spichlerz ze Złotej, kuźnia, liczne zagrody i chałupy. Wszystkie obiekty są wyposażone w typowe meble i narzędzia codziennego użytku, część prezentuje warsztaty rzemieślników wiejskich z wyposażeniem, jak szewca czy stolarza. Wnętrza obiektów udostępnione są do zwiedzania. We dworze z Suchedniowa prezentowane są wnętrza dworskie, a w organistówce – XIX-wieczna apteka i sklepik oraz pracownia krawiecka. W skansenie eksponowane jest również otoczenie budynków (ogródki przydomowe), uprawy nasadzeniowe drzew i krzewów, małą architekturę, jak płoty, studnie, itp.

Skansen Etnograficzny w Gosławicach

W latach 1987-94, przy siedzibie Muzeum Okręgowego w Koninie - Gosławicach, został utworzony „mały” skansen etnograficzny dla obiektów których istnienie na dawnym miejscu było zagrożone. Jest to 5 obiektów zlokalizowanych na powierzchni ¼ ha. Są to: chałupa dwutraktowa, konstrukcji sumikowi-łątkowej z dachem czterospadowym krytym trzciną. Datowana jest na 1784 r. Do skansenu została przeniesiona ze wsi Kopojno, gm. Zagórów. Służy do prezentacji wnętrz i wyposażenia zagrody wiejskiej w sprzęt gospodarstwa domowego, wiatrak „koźlak” z końca XIX w, z oryginalnym kompletnym wyposażeniem, pochodzi ze wsi Bochlewo, gm. Kazimierz Biskupi, kuźnia z podcieniem jest rekonstrukcją obiektu ze wsi Tarnowa, gm. Władysławów, w której prezentowane są narzędzia i wyposażenie wiejskiej kuźni. Obiekt wykorzystywany jest do pokazów kucia i kształtowania metalu na gorąco.

Skansen Kultury Jamneńskiej

Skansen został utworzony w 1982 roku w wydzielonym Dziale Etnograficznym Muzeum w Koszalinie. W obrębie zbiorów można wydzielić następujące kolekcje: zabytki kultury pomorskiej, zabytki kultury jamneńskiej, zabytki grup przesiedleńczych oraz wytwory współczesnej sztuki ludowej i rękodzieła. W 1983 r. muzeum zakupiło i przeniosło na posesję muzealną zabytkową (z 1869 r.), szachulcową zagrodę rybacką ze wsi Dąbki. Służy ona działowi jako miejsce ekspozycji stałych; początkowo eksponowano w niej zabytki Pomorza i grup przesiedleńczych, od maja 2001 r. można w niej oglądać wystawę "Wyspa kulturowa. Wieś Jamno pod Koszalinem" w całości poświęconą kulturze jamneńskiej. Dział jest organizatorem dwóch konkursów: Rzeźba regionalna Pomorza Zachodniego, Ludowa i nieprofesjonalna twórczość plastyczna Pomorza Środkowego, którym towarzyszą wystawy pokonkursowe, a nagrodzone prace wzbogacają kolekcję współczesnej sztuki ludowej działu.

Kaszubski Park Etnograficzny

Muzeum powstało w 1906 roku jako pierwsze na ziemiach polskich muzeum na wolnym powietrzu. Urządzone zostało w XVIII-wiecznej podcieniowej chałupie wykupionej od miejscowego gospodarza Michała Hinza za sprawą osiadłych w tej wsi, w latach 90-tych XIX stulecia, Teodory i Izydora Gulgowskich. Plenerowa część Parku Etnograficznego obejmuje ponad 40 obiektów architektury ludowej z planowanych docelowo 80-ciu. Są to zagrody chłopskie i szlacheckie, chałupy i dworki, szkoła, kościół oraz wiatraki, kuźnia i tartak. Obiekty wyposażone są w tradycyjne sprzęty i urządzenia używane przez mieszkańców wsi. Muzeum, obok pracy naukowej i konserwatorskiej, zajmuje się popularyzacją kultury ludowej Kaszub i Kociewia. W zabytkowym kościele odprawiane są nabożeństwa w niedziele i inne święta oraz z okazji uroczystości rodzinnych.