Skanseny

Szczegóły

Kategoria: Rzeszów

Odsłony: 413

Kolbuszowski skansen zlokalizowano na granicy trzech sąsiadujących ze sobą miejscowości: Kolbuszowej, Kolbuszowej Górnej i Domatkowa. Ogólna jego powierzchnia wynosi 30 ha. Ekspozycja została podzielona na dwa główne sektory: lasowiacki i rzeszowiacki. W każdym z nich odtwarza się tradycyjną zabudowę wsi z elementami charakterystycznymi dla danej grupy etnograficznej.Są wśród nich chałupy, budynki inwentarskie (stajnie, obory, chlewy, kurniki), stodoły, spichlerze, maneż, bróg, budynki przemysłów wiejskich, jak młyn wodny, wiatraki, kuźnie, olejarnia i garncarnia, wreszcie budynki użyteczności publicznej – szkoła, karczma i remiza strażacka, a także okazały kościół pw. św. Marka Ewangelisty. Całości dopełnia otoczenie krajobrazowe: ogródki przydomowe, pola uprawne i zieleń rozdzielająca poszczególne zagrody. Zabudowę skansenu wkomponowano w urozmaicony teren porośnięty lasem i zagajnikami, dzięki czemu udało się oddać naturalny krajobraz dawnej wsi puszczańskiej. Sektory dzieli w sposób naturalny duży staw hodowlany (ok. 4 ha) oraz przepływający przez skansen potok Brzezówka.

Szczegóły

Kategoria: Rzeszów

Odsłony: 430

Skansen został założony w 1979 r. Na terenie gminy Markowa zachowała się stosunkowo duża liczba drewnianych domów pochodzących z 4 ćw. XIX w. o 1 ćw. XX w. Aktualnie Muzeum Wsi Markowa udostępnia zwiedzającym siedem w pełni wyposażonych obiektów. W skład skansenu wchodzą: chałupa kmieca (konstrukcja przysłupowa, 1874 r.), stajnie z zagrody kmiecej o konstrukcji zrębowej (koniec XIXw.), stodoła z wozownią (konstrukcja słupowa, przełom XIX-XX w.), spichlerz, tzw. "sołek" (koniec XIXw.), wiatrak-koźlak (poł. XX w.), chałupa "biedniacka" z chlewikiem (1905 r.), ule skrzyniowe kryte strzechą, kierat i studnia z żurawiem (dziełóo współczesne, jednak faktycznie takich konstrukcji używali mieszkańcy Markowej) , kuźnia (zrekonstruowana) z zabytkowym wyposażeniem. We wnętrzu czynnego wiatraka kompletne urządzenia mielnicze, kamienie ścierające ziarno na tzw. "razówkę" (tj. z otrębami).

Szczegóły

Kategoria: Sanok

Odsłony: 412

Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem. Poszczególne grupy etnograficzne (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie i Dolinianie) posiadają oddzielne sektory ekspozycyjne znakomicie dostosowane do fizjografii terenu. Na terenie Parku Etnograficznego urządzono wspaniałą stałą ekspozycję malarstwa ikonowego pt. Ikona karpacka, na której zaprezentowano ponad 220 ikon (od XV do XX w.), ukazujących pełny rozwój tego typu malarstwa w strefie polskich Karpat. Zarówno świątynie jak i większość budynków mieszkalnych oraz gospodarczych, posiadają w pełni urządzone i udostępnione do zwiedzania wnętrza m.in. warsztaty rzemieślnicze: tkackie, garncarza, kołodzieja, wytwórcy drewnianych łyżek, koszy wiklinowych itp. Dopełnieniem działalności wystawienniczej są wystawy czasowe organizowane ze zbiorów własnych (na ekspozycjach i w magazynach znajduje się bowiem blisko 30.000 muzealiów skupiających zabytki z zakresu kultury ludowej, kultury mieszkańców podkarpackich miast i miasteczek, w tym bogate kolekcje ikon, oleodruków, judaików, zegarów, naczyń miedzianych, ceramiki, kilimów oraz innych przedmiotów z zakresu sztuki i rzemiosła artystycznego

Szczegóły

Kategoria: Siedlce

Odsłony: 541

Zbiory Muzeum - Skansenu to przeszło 800 eksponatów obejmujących aspekty życia ludności zamieszkującej ziemie sokołowskie. Oprócz zbudowanego w pomniejszeniu wiatraka, wszystkie inne przedmioty z kolekcji to autentyki. Z uwagi na rolniczy charakter tych okolic, wśród eksponatów przeważają elementy wyposażenia obejść wiejskich, zarówno szlacheckich jak i włościańskich. Nie brak tu również eksponatów ukazujących specyfikę przedwojennego Sokołowa - wielonarodowościowy charakter miasta. W kolekcji znajduje się pokaźny zbiór militarii - pozostałości po wojennej historii tych ziem. Kolekcję uzupełniają przedmioty unikatowe - jak oryginalny sztandar cechu krawieckiego, dzwonek obrzędowy pochodzący z Cerkwii Unickiej czy olbrzymi meteoryt. Zgromadzono również niepowtarzalny zbiór kamieni (stelli) nagrobnych z sokołowskiego cmentarza żydowskiego, Stella z grobu rabina, zasłona z synagogi, świeczniki, samowar, dokumenty, przezmiany. W Muzeum znajdują się również gazety z okresu międzywojennego (także 1 Września '39) polskie i żydowskie, prasa z okresu II W.Ś. - również polonijna z USA, prasa powojenna (także '68), mapy, dyplomy, dawne akty notarialne, dawne dyplomy, teczka niemieckiego namiestnika Gramsa, przepustki do getta żydowskiego.

Szczegóły

Kategoria: Siedlce

Odsłony: 409

Na zespół skansenu w Suchej składają się następujące budynki: Organistówka z około połowy XIX wieku z Mokobod, Chałupy - jedna z około 1860 roku (gdzie między innymi miał ukrywać się ks. Stanisław Brzóska) z miejscowości Szaniawy Matysy, druga z 1888 roku z Jagodnego, gdzie urządzona jest izba chłopska i komora z narzędziami pracy, Dzwonnica z końca XVIII wieku z Miedznej, Plebania z 1900 roku z pobliskiego Grębkowa, Wiatrak Holenderski z Ostrówka, który zachował dawny mechanizm, Karczma Plebańska z około 1900 roku ze Skrzeszewa nad Bugiem, Dworek Miejski z około 1850 roku z Siedlec, Stodoła z około 1900 roku, z Polskowa, Maneż z końca XIX wieku z okolicy Ostrołęki, Wikarówka z 1840 roku z Garwolina, Owczarnia i Spichlerz z połowy XX wieku ze Zbuczyna, Dwór klasycystyczny z 1825 roku z Rudzienka koło Kołbieli, Budynki miejskie (obok stawu, za Karczmą) z XIX wieku z Mińska Mazowieckiego należą obecnie do innych właścicieli.

Szczegóły

Kategoria: Słupsk

Odsłony: 425

Obiekty zagrody, tworzące siedlisko nr 8 w Swołowie stanowią przykład typowej czworobocznej zagrody zamożnego chłopa, jakie występowały m.in. na Pomorzu w XIX i XX w. Wjazd na zamknięte podwórze odbywa się przez budynek bramny, w głębi stoi szerokofrontowa chałupa a całość po bokach spinają stodoła i budynek inwentarski. W pierwszej połowie XIX wieku była tu chłopska zagroda należąca do Joachima Albrechta I. W drugiej połowie XIX wieku właścicielem był Michael Albrecht, posiadający 195,62 morgi ziemi (50 ha). Po zachodniej stronie podwórza stoi najstarszy w zagrodzie budynek - ryglowa stodoła, zbudowana - jak oznaczono na belce na wrotami - w 1858 roku. W głębi podwórza stoi piętrowy ryglowy dom, którego architektura wskazuje, że wybudowany został w połowie XIX wieku. Za domem jest ogród. W ogrodzie zachował się ryglowy, piętrowy dom z piwnicą – pełniący funkcję pralni, magazynu na zboże a także budynku dla robotników.