Muzeum, oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie, mieści się w barokowym Pałacu Sejmu Stanów (Pommersche Landsmannschaft), wybudowanym w latach 1726-1727 na zlecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma I. Budynek zaprojektowany został przez Gerharda Corneliusa de Walrave (1692-1773), autora m.in. słynnej twierdzy w Kłodzku oraz fortyfikacji szczecińskich. Pałac służył jako miejsce obrad samorządu prowincji pomorskiej, a także jako rezydencja króla, na czas jego wizyt w Szczecinie. Nad wejściem umieszczono herb Pomorza, a na szczycie fasady – herb króla Prus na tle panopliów (skrzyżowanych elementów uzbrojenia) i alegoryczne przedstawienia królewskich cnót: Sprawiedliwości i Roztropności. Budynek został wzniesiony z przeznaczeniem na siedzibę sejmiku pomorskich stanów ziemskich. W latach 1885-88 gmach uległ rozbudowie. Salę posiedzeń byłego Sejmu Stanów przekształcono w salę wystawową.
W okresie międzywojennym pałac przebudowano na siedzibę Pomorskiego Muzeum Krajowego (Pommersches Landesmuseum), a po II wojnie światowej budynek przejęło Muzeum Pomorza Zachodniego, obecnie Muzeum Narodowe w Szczecinie. W jego wnętrzach prezentowane są przede wszystkim zabytki sztuki pomorskiej od średniowiecza do baroku, wśród nich romańskie kapitele z Kołbacza, wczesnogotycki krucyfiks z Kamienia Pomorskiego, portret księcia Filipa I namalowany przez Lucasa Cranacha St. oraz wspaniałe klejnoty książąt pomorskich z XVI/XVII wieku.
