Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 413

Pierwotnie dom był związany z klasztorem św. Ducha, w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów. Z tego okresu pochodzi piętrowa, renesansowa oficyna, połączona przewiązką z gmachem głównym. Przebudowę tę upamiętnia zachowana w hallu tablica z 1594 r. Wiek XVIII przyniósł upadek szpitala. Od roku 1790 właścicielem opuszczonego budynku stała się parafia kościoła Mariackiego; po drobnych adaptacjach budynek przeznaczono na przytułek dla ubogich. W latach 30. XIX w. przeprowadzono generalny remont budowli, nadając jej klasycystyczną formę i zmieniając jej układ wewnętrzny – przytułek ulokowano w oficynie, a gmach główny przeznaczono na mieszkania prywatne. W roku 1903 posesję została zakupiona przez Radę Miasta. W latach 1917–1937 w salach I piętra swoją siedzibę miał Związek Artystów Plastyków. Wiosną 1933 r. otwarto tu eksperymentalny teatr Tadeusza Kantora „Cricot”. W 1969 r. otwarto Oddział Teatralny Muzeum Historycznego, nadając mu imię Stanisława Wyspiańskiego.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 495

Pierwotnie dom był związany z klasztorem św. Ducha, w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów. Z tego okresu pochodzi piętrowa, renesansowa oficyna, połączona przewiązką z gmachem głównym. Przebudowę tę upamiętnia zachowana w hallu tablica z 1594 r. Wiek XVIII przyniósł upadek szpitala. Od roku 1790 właścicielem opuszczonego budynku stała się parafia kościoła Mariackiego; po drobnych adaptacjach budynek przeznaczono na przytułek dla ubogich. W latach 30. XIX w. przeprowadzono generalny remont budowli, nadając jej klasycystyczną formę i zmieniając jej układ wewnętrzny – przytułek ulokowano w oficynie, a gmach główny przeznaczono na mieszkania prywatne. W roku 1903 posesję została zakupiona przez Radę Miasta. W latach 1917–1937 w salach I piętra swoją siedzibę miał Związek Artystów Plastyków. Wiosną 1933 r. otwarto tu eksperymentalny teatr Tadeusza Kantora „Cricot”. W 1969 r. otwarto Oddział Teatralny Muzeum Historycznego, nadając mu imię Stanisława Wyspiańskiego.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 495

Nowohucki Oddział Muzeum Archeologicznego w Krakowie mieści się z zespole dworsko-parkowym w Branicach. Pierwsza wzmianka o miejscowości pojawiła się w źródłach pisanych w roku 1250, kiedy Bolesław Wstydliwy przyznał wojewodzie krakowskiemu Klemensowi, synowi Sulisława, prawo do łowienia bobrów na tych terenach. Natomiast relikty archeologiczne poświadczają istnienie tutaj osadnictwa już w epoce neolitu (ok. VI tys. przed Chr.). W Branicach zachował się, otoczony parkiem, późnorenesansowy dwór obronno-mieszkalny (lamus z ok. 1600 r.). Budynek na planie prostokąta składa się z trzech kondygnacji: piwnicy, parteru i piętra. Jego dach budowli osłonią ozdobna attyka z arkadami i krenelażem. Elewację pokrywa dekoracja sgraffiti. Wewnątrz zachowały się: bogato zdobiony kominek oraz portal drzwiowy pochodzące z warsztatu Santi Gucciego. Obok lamusa, na przełomie XVIII i XIX wieku, wzniesiono parterowy, klasycystyczny dwór rodziny Badenich. W pobliżu zachowały się resztki założenia krajobrazowego z parkiem i częścią gospodarczą (spichlerz z 1706 roku, tzw. czworaki i kilka wolnostojących piwnic).

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 411

Muzeum mieści się w budynku administracyjnym dawnej Fabryki Naczyń Emaliowanych Oskara Schindlera. Wojenna historia fabryki i jej właściciela Oskara Schindlera oraz losy uratowanych przez niego żydowskich więźniów obozu Płaszów są znane, przede wszystkim za sprawą filmu Stevena Spielberga Lista Schindlera. Ekspozycja została podzielona na kilkanaście segmentów poświęconych poszczególnym zagadnieniom tematycznym: wojna 1939 r., rola Krakowa jako ośrodka władzy Generalnego Gubernatorstwa, życie codzienne i rodzinne, los Żydów krakowskich, opór i tajne państwo czy wreszcie dzieje fabryki, ludzi w niej pracujących i jej właściciela Oskara Schindlera. Interesujące eksponaty muzealne zostały uzupełnione bogatą dokumentacją fotograficzną i archiwalną, pochodzącą ze zbiorów polskich i zagranicznych. Ważnym elementem wystawy są relacje filmowe i nagrania radiowe, w których mieszkańcy Krakowa opowiadają o swoich przeżyciach z lat 1939–1945.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 439

Gotycki budynek Sukiennic, czyli miejskiej hali targowej wybudowany został w XIV w. Niestety spłonął w pożarze w 1555 roku. W latach 1556-1559 został odbudowany zgodnie z panującym wówczas stylem w architekturze - efektem czego jest istniejący do dnia dzisiejszego piękny renesansowy budynek, który sam w sobie jest zabytkiem najwyższej miary. Galeria Sztuki jest największą w Polsce stałą ekspozycją dziewiętnastowiecznego polskiego malarstwa i rzeźby. Obecnie prezentowane są tu wybitne dzieła twórców polskich z drugiej połowy XVIII - XIX w., m.in. płótna Marcelego Bacciarellego, Piotra Michałowskiego (najwybitniejszego malarza polskiego okresu romantyzmu), Jana Matejki (Hołd Pruski, Iwan Groźny i inne), Henryka Siemiradzkiego, Jacka Malczewskiego (np. Wigilia na Syberii), Józefa Chełmońskiego (słynna Czwórka i Burza), Władysława Podkowińskiego, Leona Wyczółkowskiego.

Szczegóły

Kategoria: Kraków

Odsłony: 486

Kamienica nazwę zawdzięcza kupieckiej rodzinie Hipolitów, którzy byli jej właścicielami w XVII w. W drugiej połowie tegoż stulecia przeszła na własność Zaleskich, także kupców, a później jeszcze wielokrotnie zmieniała właścicieli i lokatorów. Kamienica ma starą, XIV–wieczną metrykę. Była wielokrotnie przebudowywana, czego ślady zachowały się do dzisiaj. Z XIV w. pochodzą piwnice i kamienne portale, z późniejszych czasów – renesansowa kolumna międzyokienna i polichromia, barokowe stiuki Baltazara Fontany i fryz podstropowy, a także drewniane ganki podwórka. Rokoko zostawiło ślad w postaci polichromii, podobnie wiek XIX. Dzisiaj wszystko to, po wieloletniej, gruntownej konserwacji, można podziwiać na wystawie wnętrz. W kamienicy urządzono stałą ekspozycję pt. "Mieszczański dom". Pokazuje ona jak niegdyś mieszkali krakowianie, jak urządzali swoje mieszkania, w jakich warunkach żyli. Można zobaczyć wnętrza od XVII do XIX w.