Muzeum-skansen o charakterze etnograficzno-historycznym zostało założone w 1993 roku przez Teodozjusza Fionika w Studziwodach, dzielnicy Bielska Podlaskiego. Stałą ekspozycję muzeum stanowią wnętrza zabytkowego domu Kondratiuków z 1925 r. oraz spichrz z 1935 r. Budynek posiada cztery duże, trzy szybowe okna z okiennicami. Na węgłach są zamocowane, charakterystyczne dla Studziwód, zdobienia o charakterze geometrycznym. Dach jest kryty gontem, z przyczółkiem od strony szczytowej. Chata (świtlicia) z ceglano-glinianym trzonem kuchennym stanowi naturalną ekspozycję części mieszkalnej zagrody z okresu międzywojennego. Jej wyposażenie stanowią zabytkowe przedmioty codziennego użytku: wyroby garncarskie, bednarskie, tkackie wraz z uruchomionym warsztatem. Centralne miejsce w izbie zajmuje pokut’ z rzędem ikon oraz stół, nakryty płóciennym obrusem. Eksponaty etnograficzne: stępa (stupa), żarna, kosze, beczki, narzędzia stolarskie, kołowrotki itp. zgromadzone są również w sieniach oraz w oddzielnie stojącym spichrzu.
Studziwody do lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia stanowiły odrębną wieś i do dziś nie zatraciły jeszcze swego wiejskiego charakteru. Historia miejscowości sięga 1520 r., kiedy ruski patrycjusz bielski Iwan Siehieniewicz odkupił od miasta młyn z dobrami studziwodzkimi. Po Siehieniewiczach majątkiem władały szlacheckie rody Wiszowatych, Sarnackich, Wyszyńskich oraz Zabielskich. Ci ostatni wznieśli nowy dwór, który przetrwał do lat pięćdziesiątych XX wieku.
