Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Fortyfikacje to umocnienia terenu i budowle, elementy inżynierii wojskowej, takie jak: twierdze, bastiony, mury obronne, obwarowania, grody warowne, cytadele, bunkry, forty i inne pozostałości architektury obronnej, przeznaczone do prowadzenia działań obronnych. Na terenie Polski zlokalizowanych jest wiele takich obiektów, większość z nich powstała na terenie obecnych ziem polskich od XVI wieku do czasów pierwszej wojny światowej.

Wilczy Szaniec

Wilczy Szaniec (niem. Wolfsschanze) – w latach 1941-1944 był kwaterą główną Adolfa Hitlera i Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych. W czasie wojny było to zamaskowane miasteczko - 200 budynków: schrony, baraki, 2 lotniska, elektrownia, dworzec kolejowy, urządzenia klimatyzacyjne, wodociągi, ciepłownie, dwie centrale dalekopisowe. Kwatera miała powierzchnię 250 ha i otoczona była pierwotnie zasiekami a następnie także polem minowym. Co kilkaset metrów ustawione były kilkunastometrowej wysokości drewniane wieże obserwacyjne, a na terenie suchym także betonowe stanowiska ckm. W 1944r. mieszkało tu ponad 2000 osób. 20 lipca 1944 roku pułownik hrabia Claus Schenk von Stauffenberg dokonuje tu nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera. Tu pracowali i przebywali m.in.: Adolf Hitler, Hermann Goring, Heinrich Himmler, Martin Bormann, Wilhelm Keitel, Joseph Goebbels, Dr Fritz Todt, Albert Speer i inni.

Barbakan, Kraków

Barbakan został zbudowany w końcu XV w. Był najmocniejszym elementem północnej fortyfikacji miasta Krakowa. Został wzniesiony w latach 1498-1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem włosko-tureckim. Stanowi wycinek koła o średnicy wewnętrznej 24,40 m, a grubość murów sięga powyżej 3 m. Jest to gotycka budowla z siedmioma wieżyczkami. Dawniej był połączony z Bramą Floriańską, a jego głównym zadaniem była jej obrona. Barbakan był twierdzą prawie nie do zdobycia. Pierwszy poważny egzamin zdał w 1587 r. Atak wojsk arcyksięcia Maksymiliana Habsburga został odparty, a pretendent do tronu polskiego był zmuszony do odstąpienia miasta. Drugie oblężenie Krakowa miało miejsce w okresie potopu szwedzkiego, w 1655 r. załoga Barbakanu skapitulowała z powodu wyczerpania amunicji i głodu. Obecnie barbakan jest oddziałem Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.

Mury Obronne

Pierwsze wzmianki źródłowe dotyczące systemu obronnego Krakowa pochodzą z czasów panowania księcia Leszka Czarnego (1279-1288) - rozpoczęto wówczas budowanie obwarowań kamiennych. Powstały murowane bramy: Rzeźnicza, Grodzka, Floriańska, Wiślna, Sławkowska, Mikołajska i Szewska, później zaś Nowa. Następnie połączono je ze sobą wysokim i grubym murem. Na początku XIV w. murowane fortyfikacje otaczały już całe miasto lokacyjne. Spośród niegdyś istniejących potężnych średniowiecznych fortyfikacji Krakowa w pełni zachował się jedynie fragment obwarowań liczący ok. 200 m długości z bramą Floriańską i trzema przylegającymi do niej basztami. Od strony ul. Szpitalnej Baszta Pasamoników (czyli szmuklerzy - rzemieślników wyrabiających pasy), dalej Stolarska (zwana inaczej Powroźniczą) i tuż przy ulicy Sławkowskiej - Ciesielska. Wszystkie osadzone zostały na kamiennym wykuszu i nadbudowane przy użyciu cegły w XV w.

Fort Gerharda, Świnoujście

Fort wybudowany został w latach 1856-1863, przeznaczony do obrony portu przed nieprzyjacielską flotą. W fortowej kolekcji jest kilkaset eksponatów i kilka tysięcy zdjęć i dokumentów, związanych z historią miasta i Twierdzy Świnoujście. Cała ekspozycja przybliża odwiedzającym historię rozwoju świnoujskich fortyfikacji od czasów szwedzkich, aż po lata 70-te XX wieku. Wśród muzealiów są kule szwedzkie, którymi zbombardowano miasto w 1759 roku i wrak niemieckiego transportera, wysadzonego przez Niemców na bałtyckiej plaży w 1945 roku. Mniejsze eksponaty i zdjęcia prezentowane są w odnowionych wnętrzach Reduty. Zardzewiałe znaleziska w półkaponierze, a artyleria na placach. W kolekcji nie brakuje zabytków wyjątkowych i to nie tylko w skali Polski. Do takich należy kompletna kuchnię polowa wzór 1909, wyprodukowana w 1917 roku, czy peryskop do pancernej kopuły 20P7! Co najważniejsze część eksponatów można dotknąć, obejrzeć z bliska i zrobić sobie z nimi pamiątkowe zdjęcie.

Twierdza Toruń Fort IV

Standardowy fort artyleryjski, zbudowany w latach 1878-1884 z betonu i cegły na planie pięciokąta wg projektu von Biehlera. Pierwotnie nosił nazwę "II - Yorck ". Jego zadaniem była obrona węzła kolejowego Toruń-Mokre i Toruń-Północ. Wzniesiony wg najnowszych zasad sztuki artyleryjskiej mógł przetrwać półroczne oblężenie, przeznaczony był dla załogi złożonej z dwóch kompanii piechoty oraz obsługi stanowisk artyleryjskich. Fort IV jako jedyny miał dodatkowe zewnętrzne obmurowania kaponiery zewnętrznej oraz fosy, zaś dojazdu doń bronił żelazny most zwodzony wiodący do głównej bramy wejściowej. W 1920 został przejęty przez Wojsko Polskie i oddany 63. pułkowi toruńskiemu, który ulokował tam kompanię ckm po przeprowadzeniu gruntownego remontu zdewastowanego przez wyjeżdżające wojsko pruskie fortu (fort został pozbawiony wszystkich mechanicznych elementów obsługi).

Muzeum Katyńskie

Muzeum zostało otwarte w 1993 roku staraniem środowisk związanych z Rodzinami Katyńskimi oraz dzięki inicjatywie Muzeum Wojska Polskiego. Muzeum Katyńskie jest Oddziałem Muzeum WP, mieści się w kazamatach XIX - wiecznego rosyjskiego Fortu IX im. J. H. Dąbrowskiego na czerniakowskiej Sadybie. Muzeum upowszechnia wiedzę o wielkiej zbrodni dokonanej przez radzieckie służby bezpieczeństwa (NKWD) na polskich jeńcach wojennych. Można w nim zobaczyć przedmioty wydobyte podczas prac ekshumacyjnych w Katyniu, Charkowie i Miednoje, a także ponad 5 tys. fotografii, przekazanych do muzeum przez rodziny ofiar. Zgromadzono tu liczne dokumenty i ponad 15 tysięcy fotografii dotyczących zbrodni i jej ofiar. Muzeum dysponuje kartoteką zamordowanych osób, posiada obszerny księgozbiór i filmotekę. W sierpniu 2015 na rogu ulic Krajewskiego i Wisłostrady na specjalnej konstrukcji zamontowano półtoratonowy Dzwon Katyński. Dzwon ma otwór po przestrzeleniu, a projekt jego wyeksponowania zakłada oświetlenie go snopem światła z symbolicznego dołu śmierci u podnóża konstrukcji. We wrześniu 2015 muzeum zostało ponownie otwarte w jego nowej siedzibie w kaponierze Cytadeli.