Muzeum mieści się w budynku poprodukcyjnym, wybudowanym w 1888 roku, należącym do zespołu budynków "Gazowni na Woli", jedynym z najlepiej zachowanych kompleksów zabytkowej architektury przemysłowej z przełomu XIX i XX wieku. W dawnym budynku aparatowni i wysokotłoczni, która wiele lat temu służyła sprężaniu gazu i przesyłaniu go kolektorami do odbiorców, zorganizowano przestrzeń, gdzie prezentowane są dzieła sztuki przemysłowej XIX i początków XX wieku. Ekspozycja muzealna jest bardzo urozmaicona. Szczególną atrakcją są tu doskonale zachowane maszyny i urządzenia technologiczne, które są zachowane w doskonałym stanie technicznym. W Muzeum fascynuje wiele rzeczy o egzotycznych nazwach, jak ssawy rotacyjne czy płuczki amoniakalne. Ciekawym dopełnieniem ekspozycji są odtworzone typowe mieszczańskie wnętrza z przełomu XIX i XX wieku wyposażone w meble z tej epoki i oczywiście w urządzenia działające na gaz. Są tu lampy, piecyki, a nawet lodówka gazowa.
Zespół Gazowni Warszawskiej, na terenie której mieści się Muzeum, powstał w końcu 1888 roku i szybko zaczął przejmować rolę głównego zakładu gazowniczego. W XX wieku gazownia wolska stała się głównym producentem gazu dla całej Warszawy. Budynek Muzeum ma fascynującą formę. Wybudowany w typowym dla swego okresu stylu przemysłowym, ceglany gmach jest interesujący dzięki swej typowej, ale pięknej architekturze. Muzeum organizuje również wystawy sztuki, dla których wydzielono osobną galerię w budynku Muzeum Gazownictwa.
