Sztolnia Czarnego Pstrąga to 600 metrowy fragment najdłuższej w rejonie sztolni odwadniającej. Podczas wycieczki, która odbywa się łodziami, można obserwować stalaktyty i oryginalne partie chodnika sztolniowego wykutego w skale dolomitowej. Podszybie szybu „Ewa” stanowi przystań dla łodzi, do której schodzi się schodami. Strop zabezpieczony jest obudową murową. Szyb „Sylwester” analogiczny do szybu „Ewa” zbudowany został w 1828 roku, posiada głębokość 30 metrów. Najciekawsze jest podszybie szybu, gdyż ociosy i strop stanowią tu nie obudowane skały dolomitowe. Sztolnia jest wielką atrakcją dla licznie przybywających tutaj wycieczek. We wrześniu 1957 roku sztolnia została udostępniona zwiedzającym. Sztolnia jest wielką atrakcją dla licznie przybywających tutaj wycieczek. Dzięki niej Tarnowskie Góry znalazły się na mapie turystycznej kraju. Szyby mieszczą się na terenie rozległego, prawie 200 hektarowy parku posiadającego bardzo bogaty drzewostan niezliczonej ilości drzewa bukowego, dębu, kryjący w swej bogatej szacie zieleni tulipanowce, kasztanowce, cisy.
Trasa turystyczna przebiega pomiędzy szybami „Ewa” (szyb sztolniowy nr 13 Sztolni Głębokiej „Fryderyk”; głębokość 20 m) i „Sylwester” (szyb sztolniowy nr 17; głębokość 30 m). Podczas wycieczki, która odbywa się łodziami, można obserwować niewielkie, tworzące się współcześnie stalaktyty i oryginalne partie chodnika sztolniowego wykutego w skale dolomitowej. Zwiedzanie obiektu rozpoczyna się od zejścia krętymi schodami do podziemnej przystani znajdującej się w szybach „Ewa” lub „Sylwester” (ruch wahadłowy). Kilkadziesiąt metrów pod ziemią turyści wsiadają do łodzi i przy świetle lamp przepływają odcinek 600 m. Przewodnik odpychając łódki od ociosów, opowiada o historii tarnogórskiego górnictwa. Na skutek zmiennego profilu terenu, sztolnia usytuowana jest na głębokości 20–30 m. Szerokość sztolni waha się od 1,2 do 2,5 m, wysokość dochodzi do 4 m, a głębokość wody wynosi od 0,7 do 1 m.
