Latarnia zbudowana została u nasady falochronu wschodniego, osłaniającego wejście do portu w Świnoujściu. Budowa trwała trzy lata, a pierwszy raz zaświeciła światłem białym 1 grudnia 1857 roku. Mająca wysokość 68 m, była ówcześnie godnym podziwu osiągnięciem budowlanym i do dzisiejszych czasów jest najwyższą latarnią nie tylko naszego wybrzeża, ale również najwyższą na Bałtyku oraz jedną z najwyższych na świecie. Latarnia posiada "klasyczną sylwetkę" z wieżą centralnie usytuowaną w stosunku do 3 - kondygnacyjnego budynku. Pomieszczenia techniczne i socjalne latarników, znajdują się w osobnym, niewielkim budynku od strony południowej. Wysokość wieży wynosi 64,8 m n.p.t. (nad poziom terenu), wzniesienie światła 68 m n.p.m. (nad poziom morza). Źródłem światła jest żarówka o mocy 4,2 kW. Ze względu na trudne warunki nawigacyjne na Odrze, na południe od Świnoujścia, latarnia oprócz światła białego emituje także światło czerwone.
Muzeum Latarnictwa i Ratownictwa Morskiego umiejscowione jest w przyległym do latarni budynku. Czynne jest codziennie przez cały rok w godzinach od 10.00 do 18.00. Obejrzeć można mnóstwo ciekawostek. Między innymi strój nurka ważący 70 kg z butlami po 12 kg każda czy też żarówkę z latarni o mocy 4.200 W. Przed wejściem do budynku stoją stare łodzie rybackie.
