Muzeum wywodzi się z utworzonego w 1952 roku Działu Tkactwa łódzkiego Muzeum Sztuki. Siedzibą muzeum jest "Biała Fabryka" - okazały czterokondygnacyjny kompleks klasycystycznych, biało tynkowanych (stąd nazwa) budynków, jeden z najpiękniejszych w Polsce zabytków architektury przemysłowej. Zbudowany w latach 1835-39 przez Ludwika Geyera, mieścił pierwszą w Łodzi mechaniczną przędzalnię i tkalnię bawełny, poruszaną pierwszą w mieście maszyną parową. Niskie, wsparte na rzędach słupów dźwigających drewniane stropy, dawne hale fabryczne są wspaniałym tłem dla ekspozycji historycznych narzędzi i maszyn włókienniczych, próbników tkanin przemysłowych, również tych które w tej fabryce były wytwarzane, polskiej tkaniny artystycznej, polskich tkanin i strojów ludowych, XIX i XX - wiecznej odzieży i akcesoriów mody, a także dokumentów i ikonografii włókienniczej. Zainteresowania naukowe, kolekcjonerskie i popularyzatorskie muzeum obejmują wszystko, co pozostaje w związku z włókienniczym procesem produkcyjnym - od surowca, przez techniki i technologie włókiennicze do produktów włókienniczych o różnym stopniu i technice przetworzenia.
Ekspozycja "Rekonstrukcja tkalni z przełomu XIX/XX w." przybliża klimat i realia pracy w tkalni z przełomu XIX i XX wieku. Realia - to oryginalne, technicznie sprawne krosna z ostatniej dekady XIX w. i urządzenia pomocnicze. Krosna wykonują tkaniny. Wcześniej przewijarki i cewiarki przygotowują nawoje wątku na cewki do czółenek. Klimat - to nakładający się, ogłuszający hałas i stukot maszyn, zapach rozgrzanego smaru i również człowiek. Także elementy scenograficzne ekspozycji - makrofotografie wie...
