Muzeum mieści się ona w XVIII-wiecznym klasycystycznym dworku, w którym urodził się błogosławiony Edmund Bojanowski. Zbiory Muzeum zostały umieszczone w siedmiu niewielkich pomieszczeniach. Na parterze znalazła miejsce ekspozycja archeologiczna pochodząca z wykopalisk prowadzonych w Grabonogu. Kolejne dwie izby poświęcono pamięci ludzi kultury regionu. Salonik, urządzony w stylu bidermeier, przypomina dawne szlacheckie dworki. Wypełniony jest myśliwskimi trofeami oraz militariami. W osobnej sali zgromadzono stroje ludowe z Biskupizny i instrumenty muzyczne. Największą grupę wśród eksponatów stanowią zbiory etnograficzne, głównie sprzęty gospodarstwa domowego, podarowane przez mieszkańców podgostyńskich wiosek. Na zewnątrz, w czterech drewnianych, krytych gontem wiatach eksponowane są m.in. XIX-wieczne maszyny i urządzenia rolnicze.
Na piętrze, w maleńkim pokoiku, przedstawione zostały dokumenty i pamiątki po patronie Muzeum, Edmundzie Bojanowskim, podarowane przez Siostry Służebniczki NMP, a także dary przywiezione z krajów misyjnych (Kamerun, Zambia, Boliwia, Brazylia i inne). Urodzony w Grabonogu Edmund Bojanowski (1814-1871) w młodości chciał zostać zakonnikiem, ale ze względu na zły stan zdrowia nie przyjęto go do klasztoru. Niezrażony tym niezwykle aktywnie pracował na niwie społecznej i oświatowej, m.in. zakładał biblioteki wiejskie, organizował "ochronki", w których zaniedbane dzieci wiejskie oprócz należytej opieki otrzymywały podstawy wykształcenia. W 1999 r. został przez papieża Jana Pawła II ogłoszony błogosławionym.
