Oddział Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, mieszczący się w Domu Śląskim, został utworzony w 1981 r. Jego podstawowym zadaniem jest opieka nad celami byłego aresztu podręcznego gestapo – miejscem kaźni wielu tysięcy Polaków i osób innych narodowości w czasie II wojny światowej. Cele te, zachowane do dzisiaj w pierwotnym kształcie, są świadectwem tragicznych dni okupacji niemieckiej. Dom Śląski w latach 1939–1945 był siedzibą Komendy Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa dystryktu Kraków, której wydział IV stanowiła Tajna Policja Państwowa (Geheime Staatspolizei) – gestapo. W Krakowie gestapo stało się głównym narzędziem okupacyjnego terroru i postrachem dla polskiej i żydowskiej ludności miasta. Budynek Domu Śląskiego był przez cały okres okupacji miejscem kaźni i męczeństwa tysięcy Polaków i osób innych narodowości (liczba więzionych nie jest dokładnie znana). Tutaj, w pomieszczeniach I i II piętra odbywały się przesłuchania osób przywożonych najczęściej z wiezienia przy ul. Montelupich.
Na ścianach trzech pomieszczeń wykorzystywanych jako cele więzienne zachowały się inskrypcje z lat 1943-1945, pozostawione przez osoby zatrzymane i tu przesłuchiwane. Więźniami byli przedstawiciele wszystkich warstw społecznych, o różnych przekonaniach politycznych, aresztowani za czyny wymierzone w okupanta i jego politykę, czyli niemieckie „dzieło odbudowy Generalnego Gubernatorstwa”.
Ekspozycję tworzą zdjęcia, dokumenty, afisze i plakaty propagandowe oraz różne pamiątki osobiste - przedmioty wykonane przez więźniów, broń i mundury, także obiekty związane z funkcjonowaniem getta żydowskiego w Krakowie i holocaustem. Ekspozycja składa się z trzech części. Pierwsza ukazuje hitlerowski aparat terroru i politykę okupanta realizowaną wobec polskiej ludności Krakowa oraz zagładę Żydów krakowskich przeprowadzoną przez niemieckich zbrodniarzy w latach 1939 1943.
