Muzeum mieści się w zabytkowym dworku, zbudowanym w 1894 roku przez Włodzimierza Tetmajera. W 1900 roku odbyło się tu słynne wesele poety Lucjana Rydla - przyjaciela Stanisława Wyspiańskiego - z Jadwigą Mikołajczykówną. Wydarzenie to stało się później kanwą znanego dramatu Wyspiańskiego "Wesele". Dom ten, zwany potocznie "Rydlówką", do dziś stanowi własność rodziny Rydlów i jest częściowo przez tę rodzinę zamieszkiwany. Ekspozycja stała mieści się w czterech pomieszczeniach o łącznej powierzchni 135 m2. Są to Świetlica, Izba "taneczna", Izba "scena" i "Alkierz". Zgromadzone muzealia obrazują folklor Bronowic oraz twórczość artystów Młodej Polski, związanych z tym miejscem. Składa się na to m.in. ekspozycja malarstwa Włodzimierza Tetmajera, Kazimierza Sichulskiego, Stefana Filipkiewicza, Tadeusza Noskowskiego, Wincentego Wodzinowskiego, Henryka Uziembły. Eksponowane są autentyczne stroje bronowickie z okresu wesela - ubranie krakowskie Jadwigi Rydlowej i kaftan Jana Mikołajczyka - drużby na weselu Rydla.
Ślub Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną odbył się 20 listopada 1900 roku w kościele Mariackim. Świadkami ślubu byli: Błażej Czepiec, wuj panny młodej, starosta weselny i Stanisław Wyspiański, malarz, dramaturg, zaprzyjaźniony z panem młodym i całą rodziną Rydlów. Zabawa weselna, która była inspiracją dramatu Wyspiańskiego to drugi dzień wesela. Bawiono się w domu Mikołajczyków oraz w domu Włodzimierza Tetmajera. Drugiego dnia wieczorem, jak zwyczaj każe, były poprawiny i czepiny - założenie czepca, symbolu stanu małżeńskiego na głowę panny młodej.
