W 1963 roku, na miejscu byłego grodu dokonano uroczystego otwarcia rezerwatu archeologicznego. W obrębie rezerwatu zwiedzić można znajdującą się w pawilonie wystawowym ekspozycję przedstawiającą dzieje grodu i kasztelanii gieckiej oraz najważniejsze zabytki archeologiczne wydobyte podczas badań archeologicznych na terenie grodu i sąsiednich stanowisk. Część materiałów pochodzących z Giecza znajduje się także w Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy oraz w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu. Do najcenniejszych znalezisk należą: żelazny miecz, zdobiony złoceniami szyszak i grot włóczni, fragmenty kolczugi, żelazne groty bełtów, pozłacany szyszak, nożyce, klucz żelazny, osełki, monety (Szeląg, Gdański denar), ozdoby z brązu i srebra, grzebienie, wyroby z kości i poroża, ceramika.
Gród w Gieczu stanowił bardzo ważny element zakrojonej na szeroką skalę akcji organizacyjno-budowlanej pierwszych Piastów. Miał on niemałe znaczenie strategiczne. Dzięki swemu położeniu (ok. 25 km w linii prostej na południowy-zachód od Gniezna i Ostrowa Lednickiego oraz ok. 30 km na południowy-wschód od Poznania), miał on za zadanie bronić od południa dostępu do stołecznych grodów wczesnopiastowskiego państwa polskiego, z którego wywiązywał się ze zmiennym szczęściem.
