Muzeum mieści się w zabytkowej XIX – wiecznej kamienicy mieszczańskiej w samym centrum miasta. Wystawy stałe znajdują się na parterze muzeum. Najstarszy przechowywany w muzeum dokument to zdobiony bogatą bordiurą rękopis na pergaminie z 1593 r., w którym władze miasta potwierdzają przywileje nadane cechowi piekarzy. Kolejnym cennym eksponatem jest dokument wydany przez cesarza austriackiego Franciszka II, potwierdzający przywileje Kęt z 1793 r. Muzeum kęckie posiada znakomitą kolekcję ksiąg cechowych, z których najstarsze datują się na I połowy wieku XVII. Zbiory artystyczne muzeum obejmują sztukę sakralną oraz niewielką galerię obrazów miejscowych twórców. Do najciekawszych eksponatów należą barokowe drewniane rzeźby: nieznana święta z końca wieku XVII lub początku wieku XVIII, XVII-wieczna figura świątobliwej Ludowiki kęckiej, płaskorzeźba Matka Boska Niepokalana z wieku XVIII oraz pochodzący z początku XIX w. święty Florian. Na przeciwległej ścianie oglądać można kolekcję malarstwa świeckiego.
Ważnym elementem ekspozycji etnograficznej są prezentowane na manekinach stroje kobiece noszone przez mieszkanki regionu często jeszcze w czasach powojennych, tzw. stroje "laskie". Kobiecy strój laski składał się z płóciennej półhalki i koszuli, spódnicy z lajbikiem, zapaski oraz wierzchniego okrycia zwanego "jaklą".
