Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Informacje o muzeach techniki w Polsce, opinie, komentarze.

Muzeum Historii Przemysłu, Opatówek

Muzeum mieści się w klasycystycznej, starej fabryce sukienniczej Adolfa Fiedlera z 1824 r. Budynek ten jest zabytkiem techniki z zachowaną na pięciu kondygnacjach wewnętrzną konstrukcją drewnianą i żeliwnymi schodami. Na stałych wystawach Muzeum prezentuje: XIX wieczne napędy, pracujące maszyny - zbiór najcięższych eksponatów, krosien, maszyn przygotowawczych w procesie produkcji tkaniny, maszyn parowych oraz silników parowych, które wykorzystywane były do napędzania wszelkich urządzeń w dawnej fabryce; Kolekcja obejmuje ponad 50 fortepianów skrzydłowych, stołowych, fortepian-lirę i pianina z całej Europy, m.in. takich firm jak: H. Herz - Paryż, F. Voigt i Syn - Berlin, J. Becker - St. Petersburg, R. Rathke - Dorpat, J. F. Marty - Królewiec, Bracia Stingl - Wiedeń, C. Fey - Wartenberg. Ciekawostką jest maszyna do druku, która sama po wybraniu z klawiatury litery lub symbolu z roztopionego metalu odlewała daną literę i wykorzystywała ją do druku.

Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie

Muzeum powstało w oparciu o prywatną kolekcję lekarza z Jędrzejowa Feliksa Przypkowskiego, który od 1895 gromadził zabytkowe zegary słoneczne. Muzeum zostało otwarte w 1909. Ekspozycje stałe znajdują się w dwóch zabytkowych kamienicach przy Pl. T. Kościuszki w Jędrzejowie. Numer 7 - budynek dawnej apteki cysterskiej z początku XVIII w. przebudowany w XIX w. i XX w oraz numer 8 - dawny dom Przypkowskich wzniesiony w XIX w. i przebudowany w 1905 roku. Ekspozycja prezentuje zabytkowe wnętrza - mieszkanie rodziny Przypkowskich według stanu z przed I wojny światowej zrekonstruowany apartament w stylu XVIII w., ekspozycję zegarów słonecznych i mechanicznych oraz ekspozycję dawnej gastronomii i farmacji w zabytkowych piwnicach. Kolekcja zegarów w Jędrzejowie zajmuje trzecie miejsce w świecie pod względem liczebności i wartości eksponatów, po Planetarium w Chicago i Science Museum w Oxfordzie.

Zabytkowy Zakład Hutniczy w Maleńcu

Muzeum to unikatowy w Europie zabytek polskiej myśli inżynierskiej. Zbudowana w Maleńcu fryszernia była na ówczesne czasy bardzo nowoczesnym zakładem metalurgicznym, w którym odbywały się procesy świeżenia surówki żelaza przez utlenianie zawartego w nim węgla i innych domieszek i npstępnego przekuwania na stal, w czasie którego dodatkowo usuwane były niepożądane zanieczyszczenia. "Fryszerka" albo kuźnica to zakład, w którym surowiec żelazny, czyli surowizna, przez przetapianie w ogniskach do kowalskich podobnych i następnie kucie wielkimi młotami, najczęściej siłą wody poruszanymi, zostaje przerobiony na "żelazo sztabowe". W zakładzie produkowano gwoździe, szpadle, łopaty różnych rodzajów, lemiesze, odkładnice, okucia okienne i galanterię budowlaną, nity. Obiekt jest zadbany, sprawny technicznie, a uruchomienie walcowni uzależnione jest jedynie od poziomu wody w zbiorniku wodnym.

Muzeum Zagłębia Staropolskiego

Muzeum Zagłębia Staropolskiego mieści się w halach dawnej walcowni i pudlingarni z pierwszej połowy XIX w., która została zbudowana w ramach programu uprzemysłowienia ziem polskich zainicjowanego po 1815 r. przez Stanisława Staszica. W zakładzie tym odbywało się przetwórstwo kęsów surówki wielkopiecowej na produkty kowalne, w szczególności wyrabiano tu blachy różnej grubości. Zabytkowa fabryka posiadała prawie kompletne wyposażenie produkcyjne z pierwszej połowy XIX wieku, m. in. dwa wielkie rozmiarami koła wodne (jedno z nich ocalało), układ walcarek, a także pionierską, prototypową turbinę skonstruowaną przez Filipa Girarda. Zakład korzystał z energii wodnej dzięki stworzeniu zalewu na pobliskiej rzece Czarnej. Jako paliwo do pieców grzewczych stosowano drewno. Muzeum Zagłębia Staropolskiego stało się podstawą dla organizacji corocznych imprez "Kuźnice Koneckie".

Zabytkowa Kuźnia Wodna w Starej Kuźnicy

Kuźnia z wyposażeniem charakterystycznym dla techniki XVII i XVIII wiecznej. Urządzenia mieszczą się w drewnianej szopie, a składają na nie; młot naciskowy (I poł XIX w.) poruszany dużym kołem wodnym, miechy drewniane typu skrzynkowego, poruszane drugim kołem oraz kowadło. Urządzenie prezentowane jest w ruchu. Zachowały się także narzędzia o zabytkowych formach. Pierwsze wzmianki o funkcjonującej tu kuźnicy pochodzą z XVII w. Kuźnica napędzana była kołem wodnym na rzece Młynkowskiej. W 1860 r. wzniesiono wielki piec, który pracował z przerwami do 1893 r. W skład zakładu wchodzą: ujęcie wody, grobla, wypusty oraz dwa koła nasiębierne (na potrzeby pokazów działania kuźni woda może zostać czasowo skierowana na koło wodne). W kuźnicy znajduje się też drewniany młot, typowy dla polskich zakładów z tego okresu, oraz zabytkowa dmuchawa.

 Muzeum Gazownictwa w Paczkowie

Muzeum stanowi centrum muzealno-wystawienniczo-szkoleniowym. W zbiorach Muzeum znajduje się ponad 3 000 eksponatów. Tak imponująca kolekcja okazów muzealnych została zebrana dzięki bezinteresownej pomocy wielu osób zainteresowanych ochroną zabytków starej techniki. Imponująca jest kolekcja starych gazomierzy, gazowych urządzeń gospodarstwa domowego, palniki laboratoryjne, a także zbiór starej dokumentacji. Gazownia Wrocławska przekazała do Muzeum wiele ciekawych eksponatów, wśród nich m.in. takie zabytki techniki jak: lokomotywę, odwadniacze, zasuwy, pompy smołowe i szereg innych urządzeń techniki gazowniczej. Z Zakładu Gazowniczego w Zgorzelcu Muzeum otrzymało termy, kuchenki, urządzenia produkcyjne z gazowni Cieplice. Magiel gazowy jest darem sióstr zakonnych "Notre Dame" z Głubczyc. Piece grzewcze pochodzą z kościoła w Paczkowie.