Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Muzea etnograficzne zajmują się gromadzeniem informacji, przedmiotów, świadectw egzystencji kultur ludowych, społeczności, żyjących na przestrzeni wieków.

Spichlerz Opacki

Od 1988 roku siedzibą Oddziału Muzeum Narodowego w Gdańsku jest zabytkowy Spichlerz Opacki z 1723 roku. W budynku Spichlerza, na jego dwóch kondygnacjach, znajduje się wystawa stała: „Kultura ludowa Pomorza Gdańskiego”. Zobaczyć na niej można zagadnienia związane z rybołówstwem, rolnictwem, hodowlą, przygotowywaniem pożywienia pochodzące od ludności Pomorza Gdańskiego. Na trzeciej kondygnacji przygotowywane są wystawy czasowe. W wystawiennictwie czasowym uwypuklają się trzy cykle: regionalny, kresowy i pozaeuropejski obrazujące ponadregionalny charakter muzeum. W budynku Spichlerza Opackiego mieści się także archiwum fotograficzno-etnograficzne, biblioteka Oddziału, pracownie merytoryczne. Oddział Etnografii zgromadził do tej pory i naukowo opisał około 8500 eksponatów z zakresu kultury ludowej.

Willa Caro

W Willi Caro mają siedzibę dwa działy: sztuki i rzemiosła artystycznego oraz etnografii. Gromadzone przez nie liczne zabytki tworzą bogate kolekcje między innymi szkła artystycznego z okresu XVII-XX wieku, największego w Polsce powojennej zbioru polskiej biżuterii srebrnej. Na wystawach podziwiać można rzadkie eksponaty z kolekcji dawnych i współczesnych wyrobów z porcelany, fajansu i kamionki, pochodzących z licznych znanych wytwórni takich jak: Miśnia, Wiedeń, Höchst, Berlin, Fürstenberg, Sèvres, Nymphenburg, Ludwigburg, Fulda, Gera, Wedgwood, Delft, Holič, kraje Dalekiego Wschodu, Ćmielów, Chodzież, Włocławek. Osobny i wyjątkowy zbiór stanowi natomiast polska fotografia artystyczna obejmująca prace autorów związanych z gliwickim środowiskiem fotograficznym – Zofii Rydet, Jerzego Lewczyńskiego, Michała Sowińskiego i innych.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy

Muzeum w Libuszy usytuowane w malowniczym zakątku Małopolskiej krainy, w odległości 4 km od miasta Biecza i 6 km od Gorlic. Muzeum założone zostało w 1977 roku przez Annę i Tadeusza Pabisów (byłych pracowników przemysłu naftowego), na bogatych tradycjach naftowych. W Muzeum zgromadzono ponad 600 eksponatów, ponad 500 biogramów zasłużonych nafciarzy, a wśród nich 50 życiorysów pierwszych kopaczy szybów z lat 1852 - 1890. Do najstarszych reliktów z przeszłości przemysłu naftowego zaliczyć należy: destylarnię nafty (poza apteczną) z 1856 r., jako najstarszą na świecie, kuźnię kopalnianą z połowy XIX w., galony ceramiczne na naftę i formy parafinowe, rekonstrukcje szybów naftowych, mapy, zdjęcia, zapiski i pamiętniki nafciarzy, narzędzia wiertnicze, eksploatacyjne, instrumentacyjne, przyrządy do pomiaru płuczki wiertniczej, oraz inne dokumenty świadczące o kolebce przemysłu naftowego.

Muzeum Mazurskie w Owczarni

Muzeum gromadzi pozostałe w terenie meble, sprzęty gospodarstwa domowego i maszyny rolnicze. Zebrany materiał został poukładany w budynku tzw. Czworaka w byłym majątku ziemskim w Owczarni. Muzeum odbiega od ogólnie przyjętych schematów, gdyż zwiedzający staje pośród starych przedmiotów , w ich bezpośrednim otoczeniu czując klimat minionych lat. Przekraczając progi muzeum, zwiedzający ma wrażenie jakby się przeniósł w czasie. W muzeum prezentowanych jest 870 sztuk eksponatów wystawionych w 11 pomieszczeniach. Na szczególną uwagę zasługuje czarna kuchnia, w przeszłości było to jedyne miejsce, gdzie rozpalano ogień. Pomieszczenie to zwęża się ku górze, tworząc komin. Muzeum Na drodze z Kętrzyna do Giżycka znajduje się wieś zwana Owczarnią, malowniczo położona nad rzeką Guber.

Skansen Etnograficzny w Gosławicach

W latach 1987-94, przy siedzibie Muzeum Okręgowego w Koninie - Gosławicach, został utworzony „mały” skansen etnograficzny dla obiektów których istnienie na dawnym miejscu było zagrożone. Jest to 5 obiektów zlokalizowanych na powierzchni ¼ ha. Są to: chałupa dwutraktowa, konstrukcji sumikowi-łątkowej z dachem czterospadowym krytym trzciną. Datowana jest na 1784 r. Do skansenu została przeniesiona ze wsi Kopojno, gm. Zagórów. Służy do prezentacji wnętrz i wyposażenia zagrody wiejskiej w sprzęt gospodarstwa domowego, wiatrak „koźlak” z końca XIX w, z oryginalnym kompletnym wyposażeniem, pochodzi ze wsi Bochlewo, gm. Kazimierz Biskupi, kuźnia z podcieniem jest rekonstrukcją obiektu ze wsi Tarnowa, gm. Władysławów, w której prezentowane są narzędzia i wyposażenie wiejskiej kuźni. Obiekt wykorzystywany jest do pokazów kucia i kształtowania metalu na gorąco.

Kaszubski Park Etnograficzny

Muzeum powstało w 1906 roku jako pierwsze na ziemiach polskich muzeum na wolnym powietrzu. Urządzone zostało w XVIII-wiecznej podcieniowej chałupie wykupionej od miejscowego gospodarza Michała Hinza za sprawą osiadłych w tej wsi, w latach 90-tych XIX stulecia, Teodory i Izydora Gulgowskich. Plenerowa część Parku Etnograficznego obejmuje ponad 40 obiektów architektury ludowej z planowanych docelowo 80-ciu. Są to zagrody chłopskie i szlacheckie, chałupy i dworki, szkoła, kościół oraz wiatraki, kuźnia i tartak. Obiekty wyposażone są w tradycyjne sprzęty i urządzenia używane przez mieszkańców wsi. Muzeum, obok pracy naukowej i konserwatorskiej, zajmuje się popularyzacją kultury ludowej Kaszub i Kociewia. W zabytkowym kościele odprawiane są nabożeństwa w niedziele i inne święta oraz z okazji uroczystości rodzinnych.